Soms lijkt het net of ik niemand meer heb. Dan beeld ik me in dat er geen vrienden meer zijn om tegen te praten. Op zulke momenten heb ik eigenlijk maar één vriendin waar ik terecht kan: dat is de stad waarin ik woon. Mijn stad, die ze ook wel de stad van de engelen noemen.
Die stad en ik, wij zijn maatjes. Ik ken haar als m’n broekzak. Als ik door de straten rijd of door de heuvels struin, is het soms net of de stad precies in de gaten heeft wat ik op dat moment denk en voel. Zij ziet mijn goede, maar ook mijn slechte kanten en ze zal me in ieder geval nooit veroordelen voor alle slechte dingen die ik heb gedaan.
Het heeft even geduurd, maar ik kan nu eindelijk alles achter me laten. Ik denk dat ik nog wel wat tijd nodig heb, hoor, maar ik kan weer vooruit kijken in plaats van achterom. Ik heb nooit geweten wat echte liefde is, maar nu lijkt het er op dat het allemaal verandert.
Ik heb nog wel wat obstakels te nemen voordat ik eindelijk het antwoord heb gevonden. Die hindernissen drukken als een zware last op mijn schouders. Maar ik zie al wel wat licht aan het einde van de tunnel. Dat is het licht van de liefde. Het houdt me warm nu het om me heen steeds kouder en killer wordt.
Ik ben benieuwd hoe het met je gaat, nu je helemaal alleen in New York zit. Ondanks dat ik meer dan duizend kilometer bij je vandaan ben, weet ik zeker dat je er vanavond prachtig uitziet. Je straalt ongetwijfeld nog meer dan alle verlichting op Times Square bij elkaar. Dat kan niet anders.
Je moet je maar niet druk maken over het feit dat we niet bij elkaar zijn op dit moment. Wanneer je je eenzaam voelt, ben ik altijd toch een beetje bij je. Je hoeft alleen maar die ene cd in de speler te stoppen en te luisteren naar de liedjes die ik voor je heb opgenomen. Als je dan je ogen sluit en mijn stem hoort, is het net alsof ik toch bij je ben.
Het is laat in de avond. In de stad zijn de feesten net afgelopen en overal zie je stelletjes samen naar huis gaan. Het enige dat nu nog te horen is, is het gebrul van stokoude vuilniswagens, die de stad in hun bezit hebben. De enigen die verder op dit late tijdstip hun geld verdienen, zijn de taxichauffeurs en de hoeren. Zij doen juist in deze donkere uren hun beste zaken.
De barman heeft al geroepen dat het tijd is voor het laatste rondje. De late drinkers hangen over hun glas, terwijl ze zwijgend voor zich uit staren. Het jazzorkest heeft z’n instrumenten al ingepakt. Nog even en we staan weer buiten in de donkere nacht. Een paar uur geleden dacht ik nog dat ik alleen naar huis zou lopen, maar dat soort dingen lopen vaak anders dan je van tevoren verwacht.
Ik lijk in de verste verte niet meer op de man die ik ooit was. De tranen die ik heb gehuild hebben hun uitwerking bepaald niet gemist. Ik voel me verlaten en alle problemen die ik heb, zal ik nu alleen moeten opknappen. Had iemand me maar verteld hoe moeilijk het is om volwassen te worden. Als ik nu terugkijk op mijn leven probeer ik te ontdekken waar het mis is gegaan, maar ik heb geen flauw idee.
Ik ben de laatste jaren niet veel meer dan een schaduw van de man die ik ooit was en ik zou zo gauw niet weten hoe ik ooit weer uit deze put moet komen. Vroeger, toen jij me nog wilde kennen, ging het veel beter met me. Toen had ik jou tenminste om van te houden. Dat is nu wel anders en dat is mijn eigen stomme schuld! Ik ben immers degene geweest die een punt achter onze relatie heeft gezet en jou in de steek heeft gelaten…
Stil maar, je hoeft niet langer te huilen. Ik heb namelijk dé oplossing gevonden voor al onze problemen. Je weet toch wat ze zeggen?! ‘Alle zegen komt van boven’, roepen veel mensen steeds. Nou, die zegen kan je nog best wat opleveren. Wil je een dure auto, een Cadillac bijvoorbeeld? Geen probleem! ‘Hij daarboven’ heeft er vast al één voor je klaar staan, zolang je maar doet wat hij wil. En als je dan in die peperdure Cadillac rondrijdt, vergeet dan niet om meteen even de goede boodschap te verspreiden!
Het enige dat je hoeft te doen is even kopje-onder gaan in wat heilig water. Je hoeft er niet eens voor te kunnen zwemmen en bovendien zal Hij je beschermen. Al je zonden verdwijnen even later als sneeuw voor de zon. Als je heel goed je best doet, kom je misschien wel op tv.
Van binnen slaat de bliksem recht in mijn borstkas. Ik kan de slaap niet vatten en lig te piekeren. Hoe ik jou kan laten begrijpen hoeveel pijn je me doet?
Zwavelwolken trekken door de lucht, overal vallen bommen en het davert van de explosies.
Het is oorlog. Je valt me aan en breekt mijn hart. En als je eenmaal begint met oorlogvoeren, kan je niet meer terug. En uiteindelijk zijn er alleen maar verliezers. Geen winnaars.
Elke keer als jij je ogen sluit, hoop ik dat je van mij droomt. En telkens als jij een vallende ster ziet, hoop ik dat je een wens doet. Het is dan natuurlijk wel de bedoeling dat die wens met mij te maken heeft. Ik zou willen dat ik in al jouw fantasieën voor kom. Ik wil je hoop en liefde geven, en alle andere dingen die je nodig hebt in dit leven.
Mijn liefde voor jou wordt elke dag weer sterker. Ik wil je voor altijd trouw blijven, om de simpele reden dat mijn leven door jou nu eindelijk zin heeft gekregen. Als ik een wens zou mogen doen, zou ik willen dat jij beschermd wordt door bovennatuurlijk krachten, zodat je nooit iets kan overkomen.
Ik sta achter het raam van mijn slaapkamer naar buiten te kijken. Het raam is smerig waardoor ik nauwelijks wat kan zien, maar ik weet dat ver onder mij de auto’s voorbij razen. Terwijl ik naar de drukte staar, besef ik me dat ik helemaal alleen ben. Daar beneden zijn de mensen en gebeurt het allemaal, hier in mijn kleine kamer is het maar stil en koud.
Maar niet voor lang! Het is namelijk vrijdagavond en ik maak me weer klaar voor een heftige avond stappen. Tenminste, dat hoop ik! Zo meteen ga ik de deur uit, op zoek naar wat vertier in deze saaie en grijze stad. Er hangt iets in de lucht, dat voel ik wel, maar ik moet het wel eerst zien te vinden.
We kunnen de hele nacht wel blijven praten, maar daar schieten we dus niks mee op. Ik heb echt mijn uiterste best gedaan om je te overtuigen, maar ik ben nu uitgepraat. Ook al blijf je de hele nacht huilen, ik verander toch niet van gedachten. En terwijl buiten de sneeuw valt, zou ik bijna willen dat je me tegenhield.