Ik zie het allemaal weer heel helder voor me. Het was een bloedhete nacht en eigenlijk te warm om te slapen. Ik stond op uit mijn bed en keek uit het raam. In de verte zag ik het rode neonlicht knipperen. Ik hoorde het geluid van een jukebox door een open deur naar buiten komen. Ik besloot het geluid te volgen en zo belandde ik in een donkere, broeierige kroeg.
Ik ben nog steeds sprakeloos en stomverbaasd. We hadden het toch prima samen? En nu heb je in één keer alles wat me dierbaar was van me af genomen. Ik weet niet of ik daarmee om kan gaan. Ik probeer altijd uit te gaan van de positieve dingen in het leven, maar die dingen zijn steeds moeilijker te vinden. Maar toch wil ik het blijven proberen. Misschien levert me dat uiteindelijk alsnog iets goeds op.
Soms zijn er momenten dat ik het even niet meer zie zitten. Dan ben ik het zat om nog langer alleen te zijn. En ik ben ook maar een mens, dus in zulke tijden heb ik gewoon een beetje liefde nodig. Iemand om me heen die van me houdt en die écht bij mij hoort.
Maar als ik dan op zoek ga, moet ik altijd weer aan de woorden van mijn moeder denken. Die stelde me gerust en zei dan: “Kind, je moet niet al te veel willen. Die liefde van je leven komt heus vanzelf voorbij, je moet er alleen niet steeds naar op zoek gaan…”
Ik heb al van alles geprobeerd, maar zo langzamerhand weet ik geen manier meer om jou te laten inzien dat je bij me moet blijven. Zonder jou voel ik me waardeloos en ik ben nou eenmaal niet iemand die blijft doen alsof er niets aan de hand is. Wil je alsjeblieft zo snel mogelijk laten weten wat jij denkt en voelt?
Met tranen in m’n ogen zit ik thuis voor de televisie. Ik kijk naar alle ellende die zich afspeelt op deze wereld. In het ene land lijden mensen pijn, ergens anders is honger en op weer een andere plek moeten ze vechten voor een beetje vrijheid. Het bestaan van die problemen mogen we met z’n allen nooit ontkennen en je moet me dan ook geloven als ik je vertel dat ik ze nooit uit het oog zal verliezen.
Ik ben altijd de rechtlijnige en standvastige man. Althans, dat denken veel mensen van me. Alles in mijn leven lijkt zo automatisch en vanzelfsprekend te gaan, maar soms ga ik ook wel eens van het rechte pad af, ook al is dat niet altijd goed voor me.
Neem nou vanmorgen. Het was nog vroeg toen ik de deur achter me dicht trok. De deur van jouw huis, waar ik weer een mooie tijd had beleefd. Vaak denk ik dat ik niet meer in moet gaan op die verleidingspogingen van je, maar in werkelijkheid pak ik al je handreikingen maar wat graag aan. Tsja, één blik met die ogen van je en zelfs het heiligste boontje gaat in zonde leven…
Een eenzame moeder staart gedachteloos uit het raam van haar huis. Ze kijkt naar haar zoon, die net de deur achter zich dicht heeft geslagen. Ze weet niet meer wat ze met hem aan moet. De laatste tijd kon ze nog maar moeilijk tot hem doordringen. Maar ook al gaat het niet zo goed met hem, ze blijft het toch voor hem opnemen.
Die vrouw heeft er alles aan gedaan om haar kind te helpen, maar hij blijft de problemen steeds naar zich toe trekken. Nu gaat hij weer de straat op. Diep in haar hart weet die moeder dat hij binnen de kortste keren weer in de goot zal belanden, maar ze kan er niets tegen doen.
Er zijn van die momenten dat je zou willen dat je wonderen kan verrichten. Zeker op dagen dat je je eenzaam en alleen voelt. Ken je dat? Van die dagen dat je eigenlijk niet meer in de liefde gelooft, omdat er niemand in de buurt is om je een teken van genegenheid te geven. ’s Nachts lig je huilend in bed, bang dat je je hele verdere leven alleen zult blijven…
De volgende ochtend voel je je helaas niet veel beter. Je wordt in je eentje wakker in dat veel te grote tweepersoonsbed en door die lege plek naast je wordt je onmiddellijk opnieuw met je eenzaamheid geconfronteerd. En als je onderweg naar je werk de radio aan hebt, roept zo’n betweterige deejay tot overmaat van ramp ook nog eens dat liefde van twee kanten moet komen…
Ze heeft er schoon genoeg van! Ze is haar vertrouwen in hem definitief kwijt en dus kan ze niet anders dan deze stap zetten. Maar ze twijfelt. Doet ze er wel goed aan? Is het niet dom om hem aan de kant te zetten? Want ze weet dat ze dan eigenlijk de regels overtreedt. Zij is degene die hém pijn heeft gedaan. Nee, ze weet dat alles al hopeloos verloren is. Ze is er aan begonnen en nu moet ze het afmaken ook. Ook al blijft ze zelf reddeloos achter.
En ze weet dat ze het hard moet spelen. Maar eigenlijk is het ook wel weer een opluchting dat ze deze stap heeft gezet, want de liefde is immers al lang voorbij. Oké, ze heeft zijn hart gebroken en dat is nu even rot, maar ze weet ook dat haar ex er wel weer bovenop komt.
Tenminste, dat dénkt ze. De jongen zelf is er nog niet zo zeker van. Hij stort langzaam maar zeker in, nu hij de enige zekerheid in zijn bestaan – z’n vriendin – is kwijtgeraakt.
Op de meest vreemde plaatsen heb ik gezocht naar de liefde van mijn leven, maar iemand als jij heb ik nooit eerder weten te vinden. Jij krijgt het voor elkaar om me weer te laten lachen als ik het even niet meer zie zitten en jij geeft me het gevoel dat ik de hele wereld aan kan. Als ik met m’n vrienden over je praat, zeggen ze dat ze al vanaf het eerste begin zagen dat het iets zou worden tussen ons.
Ze vinden het zelfs vreemd als ik vertel dat ik zelf in eerste instantie helemaal niet verliefd op je was. En volgens mij zag jij mij in het begin ook nog niet staan. Tsja, moet je nu eens kijken?! Nu heb ik je voor altijd in mijn hart gesloten en denk maar niet dat je daar ooit uit kunt ontsnappen.