The Fratellis
Met een bandnaam als The Fratellis zou je denken dat het om een Italiaanse of Spaanse band zou gaan, maar dat valt tegen; ze komen niet uit een exotisch Zuid-Europees land, maar uit het koude Schotland. Maar er zijn meer dingen waarbij je op het verkeerde been wordt gezet. Hun namen, bijvoorbeeld, want je zou denken dat Jon, Barry en Mince Fratelli broers van elkaar zijn. Maar ook dát is niet waar.
Jon, Barry en Mince heten in werkelijkheid respectievelijk John Lawker, Barry Wallace en Gordon McRory. Ze komen aan de naam Fratelli dankzij Barry's moeder, die Fratelli heet. Maar omdat The Fratellis wat leuker klinkt als The Lawkers, of The McRory's, was de keuze snel gemaakt.
De Schotse band is het voorbeeld van hoe snel het soms kan gaan in de popmuziek: in 2005 traden ze voor het eerst op, voor tien man in een pub in Glasgow. Maar dankzij goede mond-op-mondreclame groeide de populariteit (en de bezoekersaantallen) daarna enorm. Na slechts negen optredens had de band al een platencontract te pakken bij een groot platenlabel. Inmiddels werd de muziek van The Fratellis al breed uitgemeten in de Britse muziekpers. "De beste band van Groot-Brittannië", kopte het gezaghebbende New Musical Express in 2006.
Leuk, al die schouderklopjes, maar het gaat natuurlijk om de muziek zélf. Met het debuutalbum 'Costello Music' bewees de band dat al die schouderklopjes niet voor niets waren geweest, want de plaat bevatte lekkere springerige punkpop. Het resultaat was dan ook een paar grote hits in de Britse top 40.
In Nederland kenden we de groep een beetje dankzij de geflopte single 'Chelsea Dagger', maar die werd begin 2007 opnieuw uitgebracht. Nu werd het wél een heel dikke hit. The Fratellis kregen er in ruil een optreden voor op Pinkpop, dat door de critici met gemengde gevoelens werd ontvangen.
In 2007 nam de band z'n nieuwe album op, 'Here We Stand', dat begin juni 2008 uitkwam. Of er een tweede 'Chelsea Dagger' op staat valt nog te bezien, maar met dit tweede album bewijzen de 'broers' dat ze meer zijn dan dat bandje van 'Chelsea Dagger', van dat liedje met dat aanstekelijke refrein: "Du dudedu dudedu dudedu".